Manchester mate! The sequel!

Είχαμε μείνει που λέτε στο black out. Και συνεχίζω…

Τι διάολο, λέω. Ξέρασε κανένας μεθυσμένος βρετανός σε κανένα στύλο της DEH και συνουσθιάθει ο Ζευς? Παίρνω τηλέφωνο στη reception.

-This is the reception. How may I help you?
-Can you please tell re big guy what the f*** happened and I don’t have light in the room?
-What to tell you sir. Can you check the @&*$#?
-The what?
-The @#$% sir.
-Sorry. I don’t understand what you’re saying.
-OK, I’ll send the boy to check it…
-OK. Send him and I will speakaro him a couple of vowels.
-Cheers, sir.
-To be well!

Σκάει μύτη λοιπόν ένας μισομπουκιάς. “What’s the problem, sir?”. Ξέρω γω ρε μάγκα? Ξέμεινα από φράγκα και είπα μπας και έχεις κανένα ψιλό πάνω σου… “Ποιο λες να’ναι το πρόβλημα ρε μισομπουκιά, το κερατό μου?”. Dah! Helloooooo! ΔΕΝ ΕΧΩ ΡΕΥΜΑ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ! Για ποιο άλλο λόγο θα σου μιλούσα μέσα στα σκοτάδια? Για να κάνω ατμόσφαιρα μπας και μου τη πέσεις? Τι βλάκας!

Πάει να τσεκάρει τις ασφάλειες… “They are fine. I’ve already check them”, του λέω. “They are OK” λέει. Το ξέρω ρε μισομπουκιά, τι σου λέω τόση ώρα! “Και τώρα τι κάνουμε?”. “Παίζει κανένας τεχνικός στο rooms to lent σας?”. “Just a minute sir. Sorry about that sir”. Καλαααααααά! Άντε να δούμε.

Μετά από λίγο σκάει μύτη ένας άλλος. “You don’t seem like a technician!”. “I’m not!”. “Why God? Why? Γιατί μου στέλνουν όλους τους άσχετους?”. Πάει κι αυτός προς τις ασφάλειες. Καλά είναι οι ασφάλειες του κάνω. “They are OK. Oh my God!” λέει. “Oh really? Shut up! I don’t believe it! It’s apisteftable!”. Τι “Oh my God” ρε μεγάλε? Θα περάσουν δηλαδή όλοι οι άχρηστοι ρεσεψιονίστ και μετά θα κάνουν ιατρικό συμβούλιο για να βγάλουν πόρισμα για τη βλάβη? Αν υπάρχει τεχνικός ρε μάγκα φέρτον, αν όχι βρες μου δωμάτιο σάχλα! Φεύγει κι αυτός…

Αν μου στείλουν και τρίτο για να τσεκάρει τις ασφάλειες θα γίνει μανούρα και θα φύγει από το δωμάτιο με ανασφάλειες!

Με τα πολλά ανακαλύψαμε πως η διπλανή έκανε μαλακία με τις πρίζες και επειδή για κάποιο λόγω το british engineering επιβάλει να έχουν την ίδια γραμμή ανά δύο δωμάτια, την πλήρωσα κι εγώ. Το κουφό είναι πως τους χάλασε και το σύστημα πληρότητας του ξενοδοχείου και δεν ήξεραν που να με πάνε. Εν τω μεταξύ ο τυπάς που έστειλαν να με εξυπηρετήσει είχε καταγχωνθεί. Πςςςςςςς… Μεγάλε? Χαλλλλλάρωσε…

Έπειτα από λίγα λεπτά βρέθηκα σ’ένα καινούργιο δωμάτιο, όπου ξεράθηκα όπως μου άξιζε…

Κι αυτή που λέτε ήταν η πρώτη μου βραδιά στο UK…

Featured Song: Black Keys | When The Lights Go Out

Manchester mate!

Είχαμε μείνει που λέτε στο ΕΛΒΕ. Η πτήση μου για το Manchester ήταν στις 19.40. Χαιρέτησα λοιπόν το φιλαράκι μου που ήρθε να με δει με μία αίσθηση συγκίνησης καθότι ποιος ξέρεις πότε θα ξανασυναντηθούμε… Μπλέκονται τα πράγματα σιγά σιγά. Δουλειά, στρατός, υποχρεώσεις. Καταλαβαίνετε. Έτσι θα είναι άραγε τα πράγματα από δω και στο εξής? Θα χαιρετάμε φίλους, γνωστούς και καταστάσεις? Ποιος ξέρει… Θα δείξει. Πάντως το φιλαράκι είπε σωστή κουβέντα. “Καλύτερα να σε χαιρετούν παρά να χαιρετάς”.

Αφού λοιπόν πήρα να φάω κάτι στο χέρι και ένα σάντουιτς για το βράδυ, καθότι ποιος ξέρει που θα βρεθώ και τι θα συναντήσω, πέρασα στη πύλη. Έκανα τα τελευταία τηλέφωνα σε οικογένεια, γιαγιάδες και φίλους, και έκλεισα το κινητό. Επιτέλους μόνοι, σκέφτηκα. Έβαλα το iPod να παίζει και αφέθηκα στο να παρατηρώ τους συνταξιδιώτες μου. Σκέψεις? Πολλές! Μερικές από αυτές ήταν. “Που πάω ο Καραμήτρος?”, “Το πιτσιρίκι με το Νintendo DS έχει πολύ πλάκα. Δώστο ρε μαλακισμένο και στο αδερφάκι σου να παίξει λίγο!”, “Ο τύπος με το χαρτοφύλακα τι να’ναι? Στέλεχος?”, “Γιατί με κοιτάει έτσι η μπαμπόγρια? Βρε ουστ!”, “Το γκομενάκι με το πίσα κατράνι μαλλί και το σκουλαρίκι στη μύτη, λες να είναι ελληνίδα φοιτήτρια? Λες να είναι κι αυτή στο Lancaster?”, “Ωχ! Έτσι ξεκίνησε και το LOST. Λες να βρεθώ ναυαγός στo Barbados με όλους αυτούς?”.

Ανοίγει η πύλη και μέσα σε δύο λεπτά οι Άγγλοι είχαν επιδωθεί στο εθνικό τους sport με μεγάλη ευλάβια. Την ουρά! Φυσικά περίμενα να μπω τελευταίος καθότι ποιος ο λόγος να περιμένω όρθιος σαν μαλάκας. Επιβιβάστηκα με τα πολλά και με το που σηκωθήκαμε από το έδαφος (ποτέ δε χάνω τις απογειώσεις, γουστάρω!) ξεράθηκα στον ύπνο. Είχαμε και μερικές αναταράξεις αλλά δε μασάω εγώ από τέτοια. Έχω δει το Top Gun ίσα με 250.000 φορές, όλα τα Ατσαλένιος Αετός άλλες τόσες, για να μη μιλήσω για τους Στραβούς Πιλότους στα F-16.

Ύστερα από τέσσερις ώρες ύπνου προσγειώνομαι στο Manchester. Με το που βγαίνεις από το αεροπλάνο σε χτυπάει η βρετανική υγρασία… Ωραία, σκέφτομαι. Πιο british δε γίνεται. Περιμένω τις αποσκευές…

Τώρα αρχίζει το μαρτύριο, καθότι μέχρι εδώ καλά τη βγάλαμε με τα 40kgr υπέρβαρο που δε πλήρωσα (μάγκας ο Ελληνάρας!). Το πρωί βλέπετε είχε έρθει ο Β. με το αυτοκίνητο από το σπίτι, φορτώσαμε τις βαλίτσες, με πήγε αεροδρόμιο, έκανα check-in. Όλα όμορφα! Νά’ναι καλά το παιδί! Ευχαριστώ μεγάλε by the way! Τώρα τι κάνουμε όμως με δύο ασήκωτες βαλίτσες, δύο τσάντες και το laptop? Μη μου πεις ότι αυτά που βλέπω στο βάθος είναι καρότσια! Τέλεια! Σωθήκαμε…

Προς στιγμήν σκέφτηκα να πάρω το underground, αλλά μετά το ξανασκέφτηκα. Taxiiiiiii! Γκουέρ αρ γκιου γκόιν σερ? Ναι ναι καλά ακούσατε. Όχι που θά’ταν βρετανός ο ταρίφας. Πακιστανός μου έλαχε. Τέσπα. Εφόσον θα με πάει στο ξενοδοχείο, δε πα να’ναι και κολλητάρι του Osama? Χέστηκα! Brittania Hotel at the Piccadilli Square please. Φτάσαμε! Πόσο? Τόσο. Άντε καλά… Επειδή είσαι εσύ όχι τίποτα άλλο… Και ναι! Έκανα τη πρώτη μου συνναλαγή με λίρες! Γιούπι!

-Hi! My name is Anestis. I have made a reservation.
-What’s your name again please sir?
-A-ne-stis.
-Could you spell that for me please sir?
-No! Wait! Here is the voucher…
-Oh! I see… Welcome Mr. Anestis. Your room is 439, it’s on the forth floor. The elevator is down the hall on your left. You are supposed to leave the room until 11 o’ clock tomorrow morning. Thank you.
-…

Ανεβαίνω στο δωμάτιο λοιπόν με τις δύο ασήκωτες βαλίτσες, τις δύο τσάντες και το laptop. Τα παρατάω, βγάζω τα παπούτσια και αρχίζω το stretching μπας και πάει καθόλου αίμα στα χέρια μου και η μέση μου επανέλθει στη θέση της. Περιεργάζομαι το δωμάτιο, ανοίγω την τηλεόραση να δω τι βλέπουν οι Βρετανοί στο καναπέ ελπίζοντας να πετύχω τον Clarkson και την παρέα του. Μάταια όμως. Χαλιόμαστε όμως εμείς? Όχι! Διότι σε ένα κανάλι, μάλλον τοπικό του Manchester, έχει αφιέρωμα Zutons! Great mate, σκέφτομαι και το αφήνω να παίζει.

Κατεβαίνω και πάλι στη reception μπας και βρω κανέναν αντάπτορα για τη πρίζα για το laptop.

-Hi, again… Is there any chance that you have an adaptor from european to british for the… εεεεεεε….. plug?
-No, we don’t actually. Sorry about that.
-Are there any stores where I can buy one tomorrow. I’m asking because it’s Sunday and… you know.
-Yes sir. Stores are open tomorrow.
-That’s great. And where are the stores? Do you have a city map or something?
-Yes sir. I’ll show you…

Επιστροφή στο δωμάτιο. Μπορεί να μην έχω adaptor αλλά το αθάνατο Mac μου έχει φορτιστεί από την προηγούμενη. Το ανοίγω… Λεεεεες? Ενεργοποιώ το WiFi και ναι! Το ξενοδοχείο έχει wireless! Αυτά είναι! Μα καλά που ήρθα τέλοσπάντων?

Κι εκεί που έχω χαλαρώσει και τσατάρω στο msn… Black out!

συνεχίζεται…

Featured Song: The Zutons | Tired Of Hangin’ Around

 

Have you ever thought of…

Μου ήρθε ένα email τις προάλλες. Το βρήκα πολύ διασκεδαστικό αλλά και πάλι τόσο… χμ. Αποφάσισα λοιπόν να το αναδημοσιεύσω:

50 αναπάντητες ερωτήσεις…

Μερικά ερωτήματα που μας γεννώνται μερικές φορές…

1. Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το πελεκούδι και καίγεται συνέχεια;
2. Σε ποια ακριβώς περιοχή του ουράνιου θόλου βρίσκεται το σφοντύλι;
3. Ποιος και ποτέ ενημέρωσε τον Ταρζάν ότι τον λένε έτσι;
4. Γιατί ο Donald Duck όταν βγαίνει από το μπάνιο φοράει πετσέτα ενώ κυκλοφορεί τις υπόλοιπες ώρες χωρίς παντελόνι;
5. Τι σκατά σημαίνει επιτέλους Ζαβαρακατρανεμιά;
6. Ποιος είναι επιτέλους ο ανιψιός του Μπάρμπα Μπεν και ποιος του ΜπάρμπαΣτάθη;
7. Η απαγόρευση του καπνίσματος σε χώρους εργασίας ισχύει και στις καπνοβιομηχανίες;
8. Πως λύνει το πρόβλημα με τα οδοντικά σύμφωνα όποιος μιλάει έξω από τα δόντια;
9. Μπορεί κάποιος να αποφασίσει οριστικά ότι είναι αναποφάσιστος;
10. Θα είχε διαφορά αν αντί να τραβάει κανείς ένα ζόρι, το έσπρωχνε;
11. Όταν κάποιος με μανία καταδιώξεως, καταδιώκεται πραγματικά, λέμε ότιθεραπεύτηκε;
12. Γιατί τα ντουλάπια στα αστυνομικά τμήματα έχουν κλειδαριές;
13. Με ποια ακριβώς επιχειρήματα έπεισε ο Νώε τα ψάρια να αφήσουν το νερό και να μπουν στην κιβωτό;
14. Η λέξη ”Αμφιλοχίας” κρύβει κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο;
15. Ποιος ήταν ο αντικειμενικός σκοπός αυτού του Αλέξη όταν κρυβόταν πίσω από τις λέξεις;
16. Υπάρχει λογική απάντηση στην ερώτηση ”Γύρισες”;
17. Γιατί χρειάζονται πλύσιμο οι πετσέτες του ντους αφού όταν τις χρησιμοποιούμε είμαστε καθαροί;
18. Αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο γιατί υπάρχουν ακόμη πίθηκοι;
19. Πως πήρε το όνομά της η μακαρονάδα ”πουτανέσκα”;
20. Τι σημαίνει κάθομαι όρθιος;
21. Οι γοργόνες κάνουν απολέπιση;
22. Τα ΑΤΜ γιορτάζουν της Αναλήψεως;
23. Γιατί τις λέμε ατομικές βόμβες αφού σκοτώνουν πολλούς;
24. Πώς λέγεται ένα αγριογούρουνο όταν είναι ήρεμο;
25. Ο ΤΕΝ-ΤΕΝ δε θα έπρεπε να λέγεται TWENTY;
26. Γιατί λέγονται πολύ-θρόνες αφού κάθεται μόνο ένας;
27. Τι γεύση έχουν τα λυσσακά;
28. Σε τι τεστ επιδεξιότητας υποβάλλεται ο κώλος ώστε να αποκτήσει τελικά δικαίωμα στο μεταξωτό βρακί;
29. Υπάρχει επιστημονική εξήγηση γιατί το παρδαλό κατσίκι έχει μεγαλύτερη αίσθηση του χιούμορ από τα υπόλοιπα μονόχρωμα;
30. Το @ σε τι ακριβώς μοιάζει με το παπάκι;
31. Δεν είναι σατανική σύμπτωση όποιος βρίσκεται στην τουαλέτα όταν χτυπάς να ονομάζεται ”άλλος”;
32. Ο Κουτρούλης πόσους προσκεκλημένους έχει τελικά στο γάμο του;
33. Υπάρχει κάποιος ψυχοπαθής που δημιουργεί συστηματικά λάκκους στις φάβες;
34. Γιατί όταν οι τράπεζες στέλνουν ”τελευταία ειδοποίηση” για μια δόση, στη συνέχεια αθετούν την υπόσχεσή τους και ξανασχολούνται μαζί μας;
35. Τι βύσμα έχει τελικά αυτός ο ουδείς και όλοι τον θεωρούν αναντικατάστατο;
36. Στην Αφρική πως ονομάζεται το αράπικο φιστίκι;
37. Πόσο περήφανος για το σώβρακό του είναι ο Σούπερμαν ώστε να το φοράει πάνω από το παντελόνι;
38. Γιατί του διαόλου η μάνα δε δοκιμάζει να μείνει πιο κοντά;
39. Η τσαπα-τσούλα, είναι αγρότισσα ελευθέρων ηθών;
40. Τι χρησιμεύει η τρύπα στα ντόνατς;
41. Αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο ”γκρεμό” και στο ”ρέμα”, έφτασε εκεί κολυμπώντας ή σκαρφαλώνοντας;
42. Αυτός που γράφει το ”ακόμα πιο νόστιμο” στις συσκευασίες των γατοτροφών, πώς είναι τόσο σίγουρος;
43. Τι μέσο χρησιμοποιεί ένα βουνό για να πάει στον Μωάμεθ;
44. Αυτό το ”διαφανές-περιτύλιγμα-με-τις-φουσκάλες-που-κάνουν-τσούκου-τσούκου-και- κάθονται-όλοι-και-τις-σπάνε-σαν-υπνωτισμένοι”, ξέρει κανένας πως λέγεται με μία λέξη;
45. Γιατί οι αριθμοί στο κομπιουτεράκι είναι τοποθετημένοι ανάποδα σε σχέση με τους αριθμούς στα τηλέφωνα;
46. Αφού λένε πως το κολύμπι κάνει καλό στη σιλουέτα πως εξηγούν τις φάλαινες;
47. Οι επιγραφές που λένε πως ”επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε σκυλιά που οδηγούν τυφλούς”, περιμένουν να διαβαστούν από τα σκυλιά ή από τους τυφλούς;
48. Τι εργαλεία έχουν πια αυτά τα ”πράσα” και πιάνουν συνέχεια διάφορους εκεί;
49. Πόσα χρόνια διαρκεί ένα ”ζαμάνι”;
50. Στην ερώτηση ”θέλετε να γίνετε δωρητής οργάνων;” η απάντηση ”πάρτε τα αρχίδια μου”, θεωρείται θετική ή αρνητική;

Featured Song: Jack Johnson | Questions

A night with friends…

Φίλοι καλοί, φίλοι παλιοί, φίλοι καινούργιοι, ο καθένας με τα δικά του στο κεφάλι του άρα και μοναδικοί, φίλοι που ήρθαν σπίτι μου και μου έκαναν δώρο με νόημα σαν και τους ίδιους. Ένα γεράκι, ξύλινο, έτοιμο να πετάξει…

Φίλοι που βγήκαμε έξω και μιλήσαμε, όπως καμία άλλη βραδιά, φίλοι που δεν ήρθαν μόνο για μένα αλλά και για τους ίδιους. Να μου ευχηθούν, να με στηρίξουν, να μου πουν πόσο θα τους λείψω…

Και μένα θα μου λείψετε μάγκες!

Featured Song: Fall Out Boy | Champagne For My Real Friends, Real Pain For My Sham Friends

How to mentaly prepare yourself for UK

Γενικώς είναι πολύ απλό. It’s all about the mood actually… Προσωπικά το αντιμετώπισα ως εξής:

Γύρω στις 20 Σεπτεμβρίου λοιπόν επισκέφτηκα την αστυνομία του Βαθέως με σκοπό την έκδοση διαβατηρίου. Όντας σίγουρος πως θα μου ζητήσουν τα απίστευτα δικαιολογητικά είχα πάρει τηλέφωνο κανά δυο μέρες πριν να ρωτήσω τι θα χρειαστεί να φέρω μαζί μου, καθότι του Ζευεδαίου οι παίδες… ξέρετε. Στο τηλέφωνο λοιπόν μου είπαν πως θα χρειαστώ φωτογραφία, πράσινα παράβολα των 50€, κίτρινα παράβολα των 21€, χαρτί από τη στρατολογία (δελτίο τύπου Β) που να υποδεικνύει την ημερομηνία λήξης της αναβολής μου… Αυτά!

Πονηρεμένος βεβαίως βεβαίως εγώ από τις λίγες σχετικά αλλά καθοριστικές αναμετρήσεις μου με το τέρας της ελληνικής γραφειοκρατείας, άρχισα τις ερωτήσεις με random περιεχόμενο μπας και ξετρυπώσω κανένα δικαιολογητικό που παρέλειψε ο κ.Αστυφύλακας να μου επισημάνει.

Ανακαλύπτουμε λοιπόν πως λόγω Καποδίστρια ο δήμος της κουκίδας στο χάρτη Σερρών δεν υπάρχει πλέον. Επίσης πως έχω μεταφέρει τα δικαιώματά μου στο μόνιμο τόπο κατοικίας μου οπότε θα χρειαστώ ένα πιστοποιητικό γεννήσεως, λες και το γεγονός ότι θα στέκομαι μπροστά του δεν πιστοποιεί τη γέννησή μου. Τέσπα…

Το Βαθύ όμως από το Καρλόβασι είναι καμιά 30άρα χιλιόμετρα. Και πως πάμε τώρα που δεν έχουμε βαβαβούμ? Σωστά! Με το λεωφορείο. Ναι ναι αυτό χωρίς κλιματισμό και με τσίτα τα ελληνικά άσματα της νεοελληνικής μουσικής βιομηχανίας. Αλλά ντάξει! Δε θα χαλάσουμε και τις καρδίες μας. Πάω με τα πολλά, υπογράφω σε 200.000 χαρτιά, με άλλη υπογραφή κάθε φορά, καθότι ομολογώ πως δεν την έχω τελειοποιήσει ακόμα, οπότε κάθεμία είναι μοναδική. Για να καταλάβετε τι εννοώ αν με εξετάσει εμένα γραφολόγος με σημείο αναφοράς την υπογραφή μου, θα σκίσει τα πτυχία του ο άνθρωπος. “Θα σας ενημερώσουμε κ.Παυλίδη όταν μας στείλουν το διαβατήριο από Αθήνα”. “Καλώς”, απαντώ και επιστρέφω στην οικία μου με τις εκπληκτικές συνθήκες και εμπειρίες που μόνο τα ΚΤΕΛ μπορούν να σου προσφέρουν. Άλλωστε πουθενά δεν είναι Allou!

Μετά από κάμποσες μέρες (κανά δυο βδομάδες πιο συγκεκριμένα), δε παίρνω κανένα τηλέφωνο, σκέφτομαι. Παίρνω λοιπόν και μαθαίνω πως με κόψανε!!! Ρε τι λένε?!? Κοτζάμ μηχανικό, με πτυχείο εντός μηνών και τον κόβεις?!? Που’πα ρε Καραμήτρο μη βάλω κανένα βίσμα και σε ξυλώσω και σε στείλω στο Longisland να κάνεις διακοπές για το υπόλοιπο της ζωής σου! Ρε ξέρεις ποιος είμαι εγώ? Πάνω στον οδυρμό μου και κατόπιν ερώτησής μου σχετικά με τη διαδικασία, με ενημερώνουν πως δεν ηταν ικανοποιητική η φωτογραφία καθώς δεν έγινε σωστό ρετουσάρισμα. Επίσης το δεξιό μέρος του προσώπου μου ήταν ελαφρώς υποφωτισμένο σε σχέση με το αριστερό. Ρε τι μαλακίες είναι αυτές? Έτσι είμαι ρε! Μικρός είχα δεί κάτι από το δεξί μάτι, σκιάχτηκα και από τότε από τη δεξιά μπάντα είμαι υποφώτισμένος. Υπάρχει κανένα πρόβλημα? Έτσι είναι η φάτσα μου ρε κι αν γουστάρετε!

Όλα αυτά την Τετάρτη! Δε ακούω κουβέντα του λέω! Έρχομαι αύριο από κει. Και τώρα πως ξαναπάμε, που τις δύο βδομάδες που πέρασαν ξέχασα να πάρω τουτου? Και τότε!!! Μαγικό! Φίλος καλός και καταπληκτικός τύπος με μεγάλη πείρα και παιδεία στην αυτοκίνηση μου λέει θες να σου δώσω ρε να πας με τον βρετανό?

Τώρα εσείς απορείτε μάλλον ποιος είναι ο βρετανός. Ο βρετανός λοιπόν είναι το αθάνατο Austin Metro που βλέπετε στην φωτογραφία πιο πάνω! Και πρέπει να σας πω πως άσχετα με τα χρονάκια του και με το τι μπορεί να θεωρείτε εσείς καλό αυτοκίνητο (αν θέλετε το συζητάμε), το Metro είναι καταπληκτικό αυτοκίνητο. Βασισμένο στη καρότσα που σχεδίασε ο Αλέξανδρος Ισιγόνης και με τη βρετανίλλα να ξεχυλίζει πληθωρικά από παντού αυτό το αυτοκίνητο απλά το ερωτεύεσαι. Είναι αυτό για το οποίο οι βρετανοί καμαρώνουν σαν μικρά παιδιά. The British Engineering! Το οποίο δεν είναι τίποτα τρελλό αλλά είναι δικό τους! Κι αυτό είναι αλήθεια! Όλα στην Αγγλία είναι φτιαγμένα με τρόπο μοναδικό. Οι διακόπτες, οι πρίζες, τα παράθυρα, η βρύσες, τα αυτοκίνητα, τα τρένα, τα λεωφορεία και πολλά άλλα.

Με τον Βρεταννό ήμασταν μαζί για δυόμιση μέρες. Κάναμε πάνω από 100km μαζί και με την κατάλληλη μουσική στο ολοκαίνουργιο clarion ήταν η τέλεια εισαγωγή για να έρθω στο Ηνωμένο Βασίλειο…

Άλλωστε είπαμε, it’s all in the mood…

Featured Song: The Puppini Sisters | In The Mood

Spread Your Wings

Date: Saturday October 7, 2006

Time: 16:12 (GMT+2)

Place: Athens International Airport Eleftherios Venizelos

Purpose: Study in UK

Motive: Get a life…

Mood: Happy, sad, excited, anxious. Got the picture I guess…

Waiting for: Next flight to Manchester (flight number 0277) and an old friend of mine

Needing for: Support (thanks mates)

Tired of: Mizery

Worried about: Time, what else…

Dissapointed: Some other time…

Do not forget: To respect yourself

Featured Song: Queen | Spread Your Wings

Mac Powerbook Transparent Screen

Cool hah?

Featured Song: The Servants | Transparent

Καλό μήνα σας είπα? Δε σας είπα…

Καλό μήνα λοιπόν…

Featured Song: Paolo Nutini | Autumn

Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για το Χαμένο Μου PC!

Anestis’ PC (aka Einstein) ~~~ Oct 2000-Oct 2006
Oct 2000:

• AMD Duron 700Mhz
• 128MB RAM
• 30GB HD WD
• Guillemot Hercules 32MB Graphics Card
• Yamaha Sound Fortisimo
• HITACHI DVD
• SONY 17″ CRT E200
• Windows 98

Oct 2006:

• Intel Pentium 4 2.4 GHz
• 512MB RAM
• 410GB HD WD (total)
• ATI Radeon 9550 256MB
• Yamaha Sound Fortisimo
• HITACHI DVD
• Plextor CD-R 48/24/48
• SONY 17″ CRT E200
• Windows XP Pro

Γεια σου, και καλή επιτυχία σε ότι κάνεις!

ο Admin σου

Σήμερα πακετάρω το ΠιΣι! Θα μπει στη κούτα του και σε μερικές μέρες θα ταξιδέψει για το πατρικό μου. Του συμμάζεψα λίγο τον σκληρό γιατί γινόταν ψιλοχαμός. Μαζί μ’αυτό χαιρετώ και τα Windows μια για πάντα… Αχ, αυτές οι αλλαγές του φθινοπώρου που λέει και η blogosis μου! Πάμε γι’άλλα… Πάμε να κάνουμε πράγματα σπουδαία! Η ζωή είναι μπροστά μας και τα καλύτερα έρχονται!

Featured Song: David Bowie | Changes